هوای حوصله ابریست

زیبا، زیبا هوای حوصله ابریست
چشمی از عشق ببخشایم تا رود آفتاب بشوید با تو دلتنگی مرا
زیبا، زیبا هنوز عشق در حول و حوش چشم تو می گردد
از من مگیر چشم
دست مرا بگیر و كوچه های محبت را با من بگرد!
یادم بده چگونه بخوانم! تا عشق در تمامی دلها معنا شود!
یادم بده چگونه نگاهت كنم، كه طرّی بالایت در تند باد عشق نلرزد!
زیبا آنگونه عاشقم كه حرمت مجنون را احساس می كنم
آنگونه عاشقم كه نیستان را یكجا هوای زمزمه دارم
آنگونه عاشقم كه هر نفسم شعر است!
زیبا چشم تو شعر چشم تو شاعر است
من دزد شعرهای چشم تو هستم!

زیبا،زیبا كنار حوصله ام بنشین
بنشین مرا به شطّ غزل بنشان
بنشان مرا به منظره عشق!
بنشان مرا به منظره باران
بنشان مرا به منظره رويش
من سبز مي شوم
زیبا! ستاره های کلامت را در لحظه های ساکت عاشق بر من ببار
بر من ببار تا که برویم بهار وار
چشم از تو بود و عشق بچرخانم بر حول این مدار
زيبا تمام حرف دلم اينست
من عشق را با نام تو آغاز کردم
در هر کجاي عشق که هستي
آغاز کن مرا...